پیشرفت‌های اخیر در بهبود کیفیت آب آشامیدنی در مرغداری‌ها

 

 

مقدمه

با افزایش سرعت صنعتی شدن و شهرنشینی در سطح جهان، کیفیت منابع آب به دلیل افزایش آلودگی ناشی از چندین آلاینده (مانند فلزات سنگین، مواد آلی، نانومواد، داروها و زباله‌های صنعتی) رو به وخامت است و خطرات جدی برای یکپارچگی اکوسیستم و سلامت حیوانات/ انسان ایجاد می‌کند. در سیستم‌های پرورش طیور، کیفیت آب آشامیدنی یک مفهوم چند بعدی است که شامل ایمنی میکروبیولوژیکی، ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی (مانند pH و پتانسیل اکسیداسیون-احیا (ORP)) و ویژگی‌های عملکردی می‌شود که بر مصرف آب، استفاده از مواد مغذی و عملکرد کلی گله تأثیر می‌گذارد. با این حال، بهبود کیفیت آب آشامیدنی در مرغداری‌ها برای سلامت پرندگان، عملکرد بهینه و کاهش انتقال بیماری بسیار مهم است، زیرا آب ضروری‌ترین ماده مغذی برای پرندگان است که با سرعت 5/1 تا ۲ برابر بیشتر از خوراک مصرف می‌شود. آب به عنوان یک عامل تنظیم‌کننده دمای اولیه عمل کرده و دفع گرما را از طریق خنک‌سازی تبخیری (نفس نفس زدن) تسهیل می‌کند تا دمای بدن تقریباً ۴۱ درجه سانتیگراد حفظ شود. فراتر از کنترل دما، آب به عنوان واسطه ضروری برای واکنش‌های آنزیمی و هیدرولیز مورد نیاز برای هضم عمل می‌نماید، در حالی که به طور همزمان به عنوان وسیله‌ای برای انتقال مواد مغذی و حذف ضایعات متابولیکی (اسید اوریک) نیز هست....

برای مطالعه کامل مقاله اینجا کلیک کنید